Μία Πρωταπριλιά γεμάτη Αλήθεια - Σπύρος Γεωργιάδης

Μία Πρωταπριλιά γεμάτη Αλήθεια - Σπύρος Γεωργιάδης

Μια Πρωταπριλιά γεμάτη Αλήθεια!

Η Αλήθεια είναι ότι όταν σου αναθέτουν – για πρώτη φορά – να είσαι ο «Guest Wine Blogger» σε ένα Κυριακάτικο event της www.strofiliawines.gr, αποτελεί παράλληλα μεγάλη τιμή αλλά και μεγάλη ευθύνη.

Από την μία πιστεύω ότι δεν υπάρχει άνθρωπος που να έχει γνωρίσει την Μαρία Μαλτέζου και να μην την έχει συμπαθήσει για την ζωντάνια της, για το χιούμορ της αλλά και για την αστείρευτη αγάπη της για αυτό που κάνει μαζί με τους ανθρώπους της εταιρίας. Από την άλλη να πρέπει να γράψεις υποκειμενικά για ότι σου άρεσε ή όχι στα κρασιά, στο event, στην διοργάνωση (;) είναι μία πρόκληση.

Όσοι με γνωρίζετε καλά, ως μαθητευόμενος #winelover, μαθητής του δασκάλου Ted Lelekas, αγάπησα το κρασί μέσα από τους ανθρώπους του και σίγουρα δεν είμαι ο ειδικός να σας κουράσω με το πόσες τανίνες είχε το ένα ή πόσα δαμάσκηνα, σοκολάτες, πίτουρα, βρόμη, φρεσκοκομμένη χλόη, αρώματα παπαρούνας, θυμαρίσιου μελιού είχε το άλλο και όλα αυτά τα εξειδικευμένα, αλλά σίγουρα μπορώ να σας μεταφέρω τα γεγονότα της ημέρας.

[Α’ τρικ χαλάρωσης - Ηρέμησε και Άκου] Αποφάσισα λοιπόν, να απαλλάξω το μυαλό μου από όλες αυτές τις περίεργες σκέψεις και έκανα αυτό που κάνω πάντα. Θέλησα να γνωρίσω το κρασί της Στροφιλιάς μέσα από τους δημιουργούς της, χωρίς να πρέπει καλά και σώνει να το παίξω ειδήμων, κάτι που δεν είμαι άλλωστε.

 [B' τρικ χαλάρωσης - Ξεκίνα νωρίς]. Ξεκίνησα λοιπόν νωρίς νωρίς προς Ανάβυσσο η οποία απέχει μόλις 40’ από το σπίτι μου όπως συμβουλεύει το Navigator. Τόσο κοντά; Γιατί δεν το είχαμε επισκεφτεί ακόμα μέχρι εκείνη την στιγμή με τους #Winelovers - σκέφτηκα;

Όντως σε 37’ ήμουν έξω από την Στροφιλιά, αφού είχα προσπεράσει καμιά εκατοστή ποδηλάτες στο δρόμο (έχει σημασία η πληροφορία), παρκάρω σε έναν πολύ άνετο χώροπου υπάρχει έξω από το οινοποιείο ο οποίος μάλιστα αν και είχα φτάσει έγκαιρα ήταν ήδη μισογεμάτος (#optimist) από αυτοκίνητα που στην οροφή τους είχαν ειδικά στηρίγματα για ποδήλατα. Κόσμος όμως πουθενά.

Προχωράω στην κεντρική πύλη και βλέπω κατεβασμένα τα ρολά. Πριν καλά-καλά με επισκεφτούν πάλι οι ανησυχίες μου με πλησιάζει ένας κύριος και μου λέει: «συγνώμη μήπωςξέρετε αν σήμερα μπορώ να ψωνίσω για ένα φιλικό τραπέζι που πάω επίσκεψη; Έχω στο μυαλό μου κάποια υπέροχα κρασιά του κτήματος που θα ταίριαζαν εξαιρετικά, αλλά δεν μπόρεσα να έρθω εχτές».

Ξάφνου, πριν προλάβω να απαντήσω, ανοίγει η πόρτα και μία χαμογελαστή κυρία σαν να είχε «κρυφακούσει» την συζήτησή μας λέει, «περάστε μπροστά» και ξανακλείνει βιαστικά την πόρτα σαν να περίμεναν 300 άτομα να φροντίσει.

Εκεί πήρα την απόφαση ότι όλα θα πάνε καλά. Ηρέμησε και απόλαυσέ το, είπα.

Κάνοντας κάποια βήματα με ανοιχτή την κάμερα σε live teaser μετάδοση έφτασα στην μπροστινή είσοδο του Οινοποιείου, όπου ανακαλύπτω ότι είμαι στο σωστό event!

Πλησιάζω το τραπέζι γευσιγνωσίας και εκεί ένα χαμογελαστό κορίτσι με πλησιάζει και μου λέει: «Καλωσορίσατε. Εγώ σας ξέρω, εσείς πιθανόν να μην με θυμάστε. Είμαι η Πηνελόπη!

Τι να σας βάλω να δοκιμάσετε»;

(#Go_Goenius… σκέφτομαι και απαντάω) «Καλώς σας βρήκα. Σίγουρα έχουμε γνωριστεί σε κάποια έκθεση από όλες. Επειδή είναι νωρίς ακόμα για εμένα θα ήθελα κάποιο… για αρχή και μετά θα δοκιμάσω και τα υπόλοιπα».

[Γ' τρικ χαλάρωσης - Μύρισε πριν από όλα ] Το ανακάλυψα τελευταία και πιάνει κυρίως σε εμένα. Παίρνεις λίγο κρασί στο ποτήρι με έντονα φρουτώδη αρώματα και ανεξαρτήτως του αν θα το καταναλώσεις ή όχι εκείνη την στιγμή. Tο φέρνεις κοντά στην μύτη σου και παίρνεις μία βαθιά εισπνοή, απαραιτήτως με κλειστά μάτια. Ως δια μαγείας και το παραμικρό ίχνος από άγχος εξαφανίζεται. Σε αυτό βοήθησε και το όνομα του ροζέ κρασιού. Ακούς εκεί “Crazy Birds”(;)

 Πήρα το κρασάκι μου και άρχισα να αναζητώ την οικοδέσποινα και φίλη μου, την Μαρία Μαλτέζου. Με το που με βλέπει έρχεται κοντά με το φιλόξενο της χαμόγελο. Με καλωσορίζει και αμέσως με πάει να με γνωρίσει στον μπαμπά της και οινοποιό της Στροφιλιάς, τον κο.Γιάννη Μαλτέζο, όπου με συστήνει ως δημοσιογράφο οίνου. #not (καλέ).

Το εξαιρετικό που μου συμβαίνει κάθε φορά που γνωρίζω πρώτη φορά τέτοιους ανθρώπους είναι ότι κουβαλούν όλη τους την ζωή στα μάτια τους εκεί που μ’ αρέσει περισσότερο να κοιτάζω τους ανθρώπους του κρασιού, γιατί πάντα αυτά τα μάτια σου περιγράφουν την αλήθεια τους.

O κ. Γιάννης με έναν πολύ απλό και ανθρώπινο τρόπο με ξενάγησε βήμα-βήμα στην ιστορία του κτήματος, αποκαλύπτοντας μπροστά μου με συγκίνηση μία πορεία από στιγμές ξεθωριασμένες για κάποιους, άγνωστες για άλλους, πολύ έντονες και ανεξίτηλες ακόμα για εκείνον.

Άρχισα να περιεργάζομαι μία μία τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες γύρω στον τοίχο του οινοποιείου και στεκόμουν στα σημεία σαν μικρό παιδί που μάθαινε την ιστορία από τονπαππού του, αν και δεν είχαμε πολύ μεγάλη διαφορά ηλικίας με τον κο. Γιάννη.

«Να εδώ βγάλαμε το πρώτο κρασί στο πατητήρι», περιγράφει δείχνοντας τον εαυτό του ξυπόλυτο να πατάει σταφύλια με τον φίλο του. «Και εδώ …το χειροκίνητο πιεστήριο που λέγεται «ΣΤΡΟΦΙΛΙΑ», εξού και το όνομα του οινοποιείου μας. Ήταν το 1981 όπου μαζί με τον φίλο μου Αχιλλέα (Λαμψίδη) αποφασίσαμε να ξανα-καλλιεργήσουμε τα 25 στρέμματα του κτήματος τα οποία ήταν παρατημένα από το 1956 λόγω καταστροφής από φυλλοξήρα.

Η ιστορία του κτήματος είναι πολύ παλιότερη. Υπολογίζεται γύρω στο 1860 με 1890 που πρωτοκαλλιεργήθηκαν από τους παππούδες μας».

«Να εδώ η μητέρα μου», συνεχίζει «επάνω στο κάρο να μεταφέρει τα σταφύλια από τον τρύγο. Μέχρι το 1988 με πολύ προσωπική εργασία, κόπο και μεράκι της οικογένειας Μαλτέζου φτιάχτηκε το πρώτο οινοποιείο.

Μέχρι σήμερα έχουμε φτιάξει 2 οινοποιεία στην Ανάβυσσο και στον Ασπρόκαμπο της Νεμέας. Έχουμε στην διάθεσή μας περισσότερα από 500 στρέμματα ιδιόκτητων, ενοικιαζόμενων και συνεργαζόμενων αμπελώνων στην Πελοπόννησο και στην Αττική.

Παρά την κρίση και τις δυσκολίες έχουμε καταφέρει η Στροφιλιά να συγκαταλέγεται ανάμεσα στις πιο δυναμικές και εξωστρεφείς ελληνικές οινοπαραγωγικές εταιρίες επενδύοντας το 40% της παραγωγής μας σε εξαγωγές».

Κοιτώντας τις φωτογραφίες διακρίνω μία γνωστή προσωπικότητα που ένοιωθα ότι τον είχα πρωτοσυναντήσει μόλις έξω στην αυλή, χωρίς να έχουμε μιλήσει.

 «Συγγνώμη», ρωτάω τον κο. Γιάννη, «αλλά το παλικάρι της φωτογραφίας νομίζω ότι είναι ο DJ έξω σήμερα. Κάνω λάθος»;

 «Όχι δεν κάνεις λάθος. Ο Τάσος είναι δίπλα μας εδώ και 25 χρόνια και ήταν πάντα υπεύθυνος για όλα, κυρίως για αυτά που χαλάγανε. Σήμερα είναι ένα ενεργό μέλος της οικογένειας και του οινοποιείου κατέχοντας σημαντική θέση στην εταιρία μας. Φυσικά λόγω της ιδιαίτερης αγάπης του στην μουσική σήμερα και σε κάθε εκδήλωσή μας αναλαμβάνει και τις μουσικές επιλογές για την ψυχαγωγία σας».

 Όντως ο Τάσος μας συνεπήρε με τις μουσικές επιλογές του, εξαιρετικό συνοδευτικό για τέτοια παρέα.

 Ο κόσμος είχε μαζευτεί καθώς και κάποιοι φίλοι και φίλες μου #Winelover-s τόσο στον υπαίθριο χώρο όσο και στους υπόλοιπους χώρους του οινοποιείου.

 Η φωτογράφος της ημέρας, η Βάση, με πλησιάζει και πάνω που είχε φτάσει και ο φίλος μου ο Γιάννης [κλικ] μας απαθανάτισε μαζί με την Πηνελόπη και τα “Crazy Birds” να μας «τραβολογούν» με το ράμφος τους να πλησιάσουμε την καντίνα του Food Truck για ένα συνοδευτικό μεζεδάκι. Και τι πιο κατάλληλο από τους περίφημους “ΓΚΕΖΛΕΜΕΔΕΣ” να μας περιμένουν να τους απολαύσουμε με το δροσιστικό ροζέ μας.

 Η ξενάγηση ανά μία ώρα από τον οινολόγο του κτήματος μας τράβηξε το ενδιαφέρον αφού είχαμε φάει καλά και είμασταν γεμάτοι ενέργεια και δίψα… για μάθηση, όπως πάντα.

Το κρασί φέρνει κοντά τους ανθρώπους, είτε είναι γνώστες, είτε έρχονται απλά για την παρέα. Φίλοι του κρασιού, οικογένειες με τα παιδάκια τους και η ομάδα ποδηλατών του κ. Θέμου Νικολετόπουλου - Cycling4Wine που είχα προσπεράσει στον ερχομό μου, με περίπου 120 ποδηλάτες διαφόρων ηλικιών και φύλου που μόλις είχαν καταφθάσει μετά από ένα #Winetouring #Cyclingtouring σε 4 Οινοποιεία της περιοχής.

 Μουσική δυνατά (όχι εκκωφαντικά), πρόσκληση να ξαπλώσουμε στο γκαζόν αγκαλιά με μια δροσερή Μαλαγουζιά κάτω από τον ήλιο της Αναβύσσου και με ένα δροσερό αεράκι να μας διώχνει κάθε περιττή σκέψη και να μας υπενθυμίζει να μην μεγαλώσουμε ποτέ.

 Αν πρέπει να κρίνω τα κρασιά του κτήματος θα δανειστώ μία έκφραση που άκουσα από μία κυρία της παρέας, που αν και Αγγλίδα αγαπάει πολύ την χώρα μας, τον ήλιο μας καθώς και τα κρασιά μας: «Προσωπικά δεν γνωρίζω από κρασί, αλλά πάντα όταν ανοίγω ένα μπουκάλι, πριν το δοκιμάσω το μυρίζω, κλείνω τα μάτια και περιμένω να ακούσω την ιστορία του, περιμένω να μου μιλήσει ο οινοποιός και σε αυτά τα κρασιά της ΣΤΡΟΦΙΛΙΑΣ ακούω μία λέξη. Την λέξη «ΑΓΑΠΗ».

 Προσωπικά αγόρασα φεύγοντας τα «τρελόπουλα» Crazy Birds με αυτό το απίθανο χρώμα της Παπαρούνας (αν και ροζέ) που με ενθουσίασε τόσο αρωματικά όσο και γευστικά. Την Νεμέα του 2010 την οποία βρήκα ιδανική για το επόμενο απαιτητικό τραπέζι κρεατοφαγίας με τον δάσκαλο και την παρέα μας και φυσικά το εξαιρετικό Σαββατιανό που σίγουρα θα το απολαύσουμε σύντομα με ψαράκι δίπλα στο κύμα.

Α, ναι και μια λευκή Στροφιλιά που φέρει και χρυσό βραβείο από τον διαγωνισμό Berliner Wine Trophy. Την λάτρεψα δροσερή στο γκαζόν παρέα με την Γιοβάννα Λύκου σαν σε πικ -νικ συζητώντας για την ανοιξιάτικη συνέντευξή μας για το επόμενο τεύχος του #Goenius.

Πως αλλιώς άλλωστε μπορείς να εκτιμήσεις ένα καλό κρασί, αν δεν το δοκιμάσεις με καλή παρέα; Για λεπτομέρειες ρωτήστε τους ειδικούς, την Γιοβάννα δηλαδή.

Αυτό που μας έμεινε από μία Ηλιόλουστη Κυριακή στην #StrofiliaWines είναι η Αλήθεια των Ανθρώπων που μας φιλοξένησαν με ΑΓΑΠΗ κάτι που όταν ξανανοίξω το επόμενο μπουκάλι θα είναι και το πρώτο πράγμα που θα μυρίσω και θα γευτώ.

Αυτή είναι η δική μου ΑΛΗΘΕΙΑ για μια ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ στην ΣΤΡΟΦΙΛΙΑ.

#Yamas #ΣτροΦιλιά σε όλους!

 

www.goenius.com

Ο Σπύρος Γεωργιάδης γεννήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1973 στην Αθήνα, με καταγωγή από την Κέρκυρα και από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

Σπούδασε Οικονομικά στο τμήμα Στατιστικής & Ασφαλιστικής Επιστήμης στο ΠΑ.ΠΕΙ, ενώ μεγάλωσε με Πολεμικές Τέχνες (αντί για Γαλλικά) και πιάνο, γεγονός που τον έκανε ταυτόχρονα ρομαντικό αλλά και πειθαρχημένο.

Επί 24 συναπτά έτη αφοσιώθηκε σε αυτό που όπως λέει και ο ίδιος "η δουλειά μου είναι η μισή μου η ζωή", στις ασφαλίσεις ανθρώπων και περιουσίας.

Πρόσφατα μαζί με την ομάδα του στην εταιρία Karavias Underwriting Agency εξειδικεύτηκαν στο Crop & Winnery Insurance, σχεδίασαν και δημιούργησαν σε συνεργασία με συνδικάτα των Lloyd's of London, το 1ο Ασφαλιστικό Προϊόν για τον Αμπελώνα και τον Οινοποιό, το οποίο και παρουσίασαν για 1η φορά στις 10 Μαρτίου 2018 στην Αίγλη Ζαππείου στην συνέλευση του Συνδέσμου Ελληνικού Οίνου.

Από ότι φαίνεται, μάλλον θα αφιερώσει την υπόλοιπή του ζωή για να τον εξ-ασφαλίσει, στρέμμα - στρέμμα, αμπελώνα - αμπελώνα!

Παράλληλα, ως Οινόφιλος και μαθητής του δασκάλου του Ted Lelekas, δημιούργησε το περιοδικό & blog #Goenius #TravelFoodWineStories το οποίο έχει σκοπό να επικοινωνήσει την ευφυΐα του Έλληνα Οινοποιού και να διαφημίσει το καλό εμφιαλωμένο ελληνικό κρασί μαζί με τις όποιες γαστρονομικές και οινοτουριστικές ορέξεις της παρέας των

#Winelovers φίλων του.

#SeeYouInTheVineyard #winelover #ilovegreekwine #yamas

#Απολαύστε_Υπεύθυνα !!!

 

 

 

 

 

 

Share: